Neufchâteau   ▪

Geschiedenis en architectuur
Neufchâteau met de stroom mee
Grandvoir : De smederijen
Hamipré : de kerk en het klooster
Het dorp Lahérie
Longlier
Het dorpje Massul
Het washuis van Nolinfaing
Le Sart
Grafzerken in gebeeldhouwde leisteen
Warmifontaine

Hamipré : de kerk en het klooster.

Het hart van het dorp Hamipré heeft een bijzondere ontwikkeling ondergaan. Er liggen twee interessante oude gebouwen bij elkaar. Ze hebben hun oorspronkelijke vorm en charme bewaard. Enerzijds gaat het om een deel van de kerk met een torentje boven en anderzijds van een boerderij, die er door een smalle doorgang van gescheiden wordt. Deze vierkante boerderij was een klooster van de recollecties uit de 17e en 18e eeuw, dat zelfs vroeger een ziekenhuis uit de middeleeuwen was.

Daar ze van de moederkerk van Longlier afhing, had de kapel van Hamipré onder het ancien regime het statuut van halfparochiale kerk. De menigte kwam ter bedevaart naar de voeten van de bovennatuurlijke Maagd Maria. Er was geen pastoor voor de eredienst maar een ziekenbroeder die voor zijn kudde verantwoordelijk was en voor het ziekenhuis waar de armen en pelgrims onderdak vonden. Door de eeuwen heen konden de verantwoordelijken genade vinden bij de kasteelheren van Neufchâteau die deze kapel tot de hunne gemaakt hadden. Verscheidene van hen samen met hun officieren, de provoosten, werden daar begraven en hun beenderen rusten nog onder het plaveisel van het koor en het kerkschip. In 1663 wordt de ziekenbroeder door een gemeenschap van recollecties vervangen die door de kasteelheren van Neufchâteau beschermd wordt. Deze arme en bedelende monniken gaan door de dorpen heen om het door de ketterij bedreigde geloof te versterken en de seculiere geestelijken te helpen. In de parochie celebreren ze de mis en brengen bijzondere devoties op gang zoals die van het respijt voor het altaar van de Maagd Maria. Door een mirakel herleefde een gestorven pasgeborene zonder gedoopt te zijn gedurende de enkele minuten die nodig waren om hem het sacrament te bedienen. Sint Eligius en sint Maur kenden ook het succes van de genezende sinten.

-A. SCHONNE, Histoire des Récollets dans la province de Luxembourg, in Annales de l'Institut Archéologique du Luxembourg, t. LXXXIII, Arlon, 1952.